![]() |
Ik denk dat Flyboy de spijker behoorlijk op z'n kop slaat. Onze hobby uit de jaren 80 bestaat al heel lang niet meer. Door natuurlijke evolutie is het onverwachte element uit de hobby bijna geheel verdwenen. Wat dat betreft is het wel leuk om te vergelijken hoe het was en hoe het nu is. Daarom even een verwoording van mijn eigen beleving....Flyboy wrote:De vraag of ‘onze’ hobby (die van de 40-ers) aan het verdwijnen is, is achterhaald: die bestaat allang niet meer.
Als ik dit lees, moet ik ineens weer terugdenken aan die ene keer in de vakantie dat ik mijn ouders zo gek kreeg om een vliegveld te bezoeken dat "niet zo heel ver Duitsland in lag......".Iwan Bogels wrote:Maar als je je eigen ouders zo gek had gekregen om je mee naar een vliegveld te krijgen dan moest je vooral hopen dat anderen je er al iets over hadden verteld, want anders was instinct het enige wat je kon redden bij het vinden van het veld en de bijbehorende goede plekjes.
Dat is volgens mij nu nog steeds zo, de digitale ontwikkelingen (ironisch detail; de piek lag zo rond 1988-1992 en is zich steeds weer gaan verbeteren gaande weg tot wat het nu is, de jongere generaties (hier reken ik mijzelf ook toe) is met deze ontwikkelingen opgegroeid dus weet niet beter) hebben de voorzieningen sterk verbeterd om je te gaan voorbereiden op wat je kunt gaan zien, het blijft overigens een spelletje van welles/nietes want niets is zo veranderlijk als de luchtvaart.De Verrekieker wrote:Vaak op goed geluk naar het veld en dan maar hopen op iets leuks. Soms had je geluk en soms pech maar dat mocht de pret niet drukken
Keer zijde; zag je toender tijd een aantal toestellen uit India, Singapore of Saoedi-Arabië deze kant op kwamen voor een gezamelijke oefening met ondersteuning ?? Toen waren het waarschijnlijk Canadese Hornets of USAF kisten maar had je ook frequente squadron roulaties; dat lijkt momenteel wel zo goed als uitgestorven maar heeft een reden in financiële hoek lijkt mij.De Verrekieker wrote:Vroeger werd er veel meer gevlogen had je meer diverse kisten uit andere NATO landen en had je vaak deploiments op diverse velden in Europa.
Daar ben ik het toch niet helemaal mee eens. Het is namelijk maar net hoe jij je hobby indeelt. Zelf doe ik bijna geen militair meer door gebrek aan tijd, maar ook wat civiel betreft is het nog redelijk gelijk. Tuurlijk KAN je alle info van hijnde en verre gebruiken om het onverwachte element uit je hobby te halen, maar dat is een keuze. Het is niet per definitie het geval. Als ik een trip naar een ver buitenland plan dan zorg ik dat ik weet welke velden er zijn, wat er globaal te zien is en wat voor wrakken er in de buurt zijn. Maar zodra ik dat weet ga ik weg en voor de rest zie ik wel wat er komt. Ik ga echt niet vooraf alles al uitzoeken zodat ik precies weet wat ik zie. Op het moment dat ik dat wel weet vind ik er namelijk geen r**t meer aan.Iwan Bogels wrote:Ik denk dat Flyboy de spijker behoorlijk op z'n kop slaat. Onze hobby uit de jaren 80 bestaat al heel lang niet meer. Door natuurlijke evolutie is het onverwachte element uit de hobby bijna geheel verdwenen.Flyboy wrote:De vraag of ‘onze’ hobby (die van de 40-ers) aan het verdwijnen is, is achterhaald: die bestaat allang niet meer.
En zelfs dat was al een hele uitdaging. Een van de weinige negatieve associaties die ik heb uit de jaren '80 was het feit dat juist die info moeilijk uit mensen te halen was. Ik heb ook ooit mijn ouders overgehaald om eens op Bitburg een kijkje te nemen. Ook op de bonnenfooi. Als ik toen wist wat al bekend was bij een select groepje incrowd, had ik in die boom gezeten langs de baan van Bit, of bij het autokerkhof bij Spang. Reken maar dat dat gewoon bekend was..Iwan Bogels wrote:Flyboy wrote:Maar als je je eigen ouders zo gek had gekregen om je mee naar een vliegveld te krijgen dan moest je vooral hopen dat anderen je er al iets over hadden verteld, want anders was instinct het enige wat je kon redden bij het vinden van het veld en de bijbehorende goede plekjes.
Maar als iedereen dat denkt, zitten we allemaal te wachten op het logje van de dag en komt er niets.Thijs wrote:Ik vraag me trouwens af wat onze hobby is? er zijn tegenwoordig zoveel varianten. Vooral met betrekking tot fotografie en de creativiteit die daarvan. Het lijkt wel of sommige mensen ook een eigen manier van "spotten" creeëren. Kijk bijvoorbeeld eens naar de NustyR manier van fotograferen. In het begin was hij nog uniek, nu zie je de nodige copy cats.
En bestaat DE spotter nog wel? Bij jongeren is het veel meer fotograferen en minder met nummers. Niet zo gek ook, aangezien je tegenwoordig alles kan opzoeken. Waarom zou je nog schrijven? er is altijd wel iemand die schrijft, dan wel de kwaliteit van foto's is zo goed dat je het direct van de foto kan aflezen.
Iwan, allereerst bedankt voor deze leuke tiopic. What if... Als we in de jaren 80 de huidige middelen hadden gehad, waren we nooit meer naar school gegaan en waren we nu allemaal vuilnisman.Iwan Bogels wrote:Wat dat betreft zou ik met de kennis, apparatuur en ondersteunende middelen van vandaag graag nog een keer terug in de tijd reizen naar het eerste jaar van mijn hobby. Dan ging ik in een jaar tijd 365 dagen lang hobbyen !
Dat heb ik ook vaak gedacht! Nu nog eens, met de huidige kamera en objectieven, terug langs de hekken van toen. De 104's op Volkel, de Buccaneers op Laarbruch. En alle visitors.....Iwan Bogels wrote:Wat dat betreft zou ik met de kennis, apparatuur en ondersteunende middelen van vandaag graag nog een keer terug in de tijd reizen naar het eerste jaar van mijn hobby.
Helemaal mee eens. Zelfs op een veld als Ramstein is het verrassingselement bijna geheel verdwenen. In Europa zul je naar het zuiden af moeten dalen voor verrassingen (Lajes, Zaragoza, Aviano, etc.).evhest wrote:Als je bij een Japans of Koreaans veld in de landing staat, is de verrassing vaak even groot. Misschien dus toch m'n heil ver weg blijven zoeken.
As a member you get access to all our
premium content and benefits learn more